هذَا ابْنُ خَيْرِ عِبادِ اللَّهِ كُلِّهِمُ * هذَا التَّقِىُّ النَّقِىُّ الطَّاهِرُ الْعَلَمُ « 1 » يَكادُ يُمْسِكُهُ عِرْفانُ راحَتِهِ * رُكْنُ الْحَطيمِ إِذا ما جاءَ يَسْتَلِمُ « 2 » إِذا رَأَتْهُ قُرَيشٌ قالَ قائِلُها * إِلى مَكارِمِ هذا يَنْتَهِى الْكَرَمُ « 3 » إِنْ عُدَّ أَهْلُ التُّقى كانُوا أَئِمَّتَهُمْ * أَوْ قيلَ مَن‌ْخَيْرُ أَهْل‌ِالْأَرْضِ قيلَ هُمُ « 4 » هذَا ابْنُ فاطِمَةَ إِنْ كُنْتَ جاهِلَهُ * بِجَدِّهِ أَنْبِياءُ اللَّهِ قَدْ خُتِمُوا « 5 » وَلَيْسَ قَوْلُكَ مَنْ هذا بِضائِرِهِ * الْعَرَبُ تَعْرِفُ مَنْ أَنْكَرْتَ وَالْعَجَمُ « 6 » * * * بُغْضى حَياءً وَيُغْضى مِنْ مَهابَتِهِ * فَما يُكَلَّمُ إِلّا حينَ يَبْتَسِمُ « 7 »

--> ( 1 ) - اين فرزند بهترين بندگان خداست . اين پاك و پاكيزه و پيراسته و شناخته شده است . ( 2 ) - جود و عطاى كف بخشش او چنان است كه چون بخواهد حجر را استلام كند و بر ركن « حطيم » گام فرانهد ، ركن مىخواهد او را نزد خود نگه دارد تا از جود و عطايش بر خوردار گردد . ( 3 ) - چون قريش به دو بنگرد ، گويندهء آنها اعتراف كند كه ، كرم وجود ، به منزلگاه مكارم اين مرد منتهى مىشود . ( 4 ) - اگر پرهيزكاران شمرده شوند ، ايشان پيشوايانند و اگر پرسيده شود كه بهترين اهل زمين چه كسانىاند ؟ گفته شود : ايشان . ( 5 ) - اين فرزند فاطمه است اگر او را نمىشناسى ، او كسى كه پيامبران خدا به جدّش ختم شده‌اند . ( 6 ) - اين كه تو مىگويى اين كيست ؟ زيانى به او نمىرساند چرا كه عرب و عجم اين كسى را كه تو نمىشناسى ، نيك مىشناسند . ( 7 ) - از بسيارى حيا ديده فرو مىپوشد و مردمان نيز به خاطر هيبت وى ، ديده بر مىبندند و جز زمانى كه تبسم مىكند ، با او سخن گفته نمىشود .